Taśma szklana termoizolacyjna – samoprzylepna – grubość 2 mm

Opis

Włókno szklane – dlaczego pracuje tam, gdzie tworzywa się kończą

Taśma szklana różni się od pozostałych taśm w asortymencie już na poziomie surowca. Nośnikiem nie jest tu folia, tworzywo ani pianka, tylko przędza szklana, czyli materiał mineralny. Tworzywa sztuczne mają temperaturę, w której najpierw mięknie ich struktura, a potem materiał traci wymiary i odspaja się od podłoża. Szkło takiego progu w zakresie roboczym instalacji przemysłowych po prostu nie ma: nie topi się, nie kurczy, nie wydziela produktów rozkładu i nie zmienia grubości pod wpływem ciepła. To jedyny powód, dla którego przy gorących powierzchniach sięga się po taśmę szklaną, a nie po tańszą taśmę z tworzywa.

Druga cecha wynikająca z materiału to zachowanie splotu. Przędza szklana zaplatana w taśmę tworzy strukturę tekstylną, która jest miękka i podatna na dopasowanie do kształtu, ale nie rozciąga się jak folia. Na rurze o małej średnicy oznacza to możliwość owinięcia bez fałd, a na krawędzi płaszcza blaszanego elastyczne wypełnienie styku, które nie odbija się po dociśnięciu. Struktura splotu daje też trzecią, często wykorzystywaną własność: sama tkanina ma pewną izolacyjność cieplną, więc taśma nie tylko oddziela dwa elementy, ale też ogranicza przepływ ciepła między nimi.

Do tego dochodzi odporność chemiczna materiału i to, że włókno szklane nie podtrzymuje palenia. W miejscach, w których pracują wysokie temperatury, zwykle występują też substancje agresywne oraz ryzyko kontaktu z otwartym ogniem, a taśma z tworzywa przegrywa z każdym z tych czynników osobno.

Dobór wariantu – szerokość i grubość

Ta karta obejmuje wersję o grubości 2 mm w rolkach po 50 metrów. Wybór, przed którym stoisz przy zamówieniu, sprowadza się do dwóch decyzji: jaka szerokość i czy 2 mm wystarczy.

Jeżeli styk jest nierówny, elementy pracują względem siebie albo potrzebujesz wyraźniejszego przedzielenia dwóch metali, sięgnij po taśmę szklaną w wersji o grubości 3 mm. Grubszy splot ma więcej materiału do odkształcenia pod dociskiem, więc lepiej wypełnia szczeliny i mocniej ogranicza przewodzenie ciepła. Wersja 2 mm jest z kolei wygodniejsza tam, gdzie liczy się gabaryt: pod płaszczem dopasowanym na wymiar dodatkowy milimetr na obwodzie potrafi utrudnić zamknięcie zamka blachy.

Gdzie stosuje się taśmę termoizolacyjną

Zastosowanie podstawowe, od którego produkt bierze swoją nazwę branżową, to rurociągi w miejscu zetknięcia płaszcza z blachy z rurą. Blacha dotykająca gorącej rury nagrzewa się przez przewodzenie i staje się mostkiem cieplnym, który wyprowadza ciepło na zewnątrz izolacji. Pas taśmy szklanej wsunięty w to miejsce przerywa bezpośredni kontakt metalu z metalem i ogranicza nagrzewanie płaszcza. Poza tym efektem energetycznym ma to znaczenie czysto praktyczne: rozgrzany płaszcz jest zagrożeniem dla obsługi, a przy dużych powierzchniach blachy słyszalnie pracuje.

• Kanały spalin i przewody odprowadzające gorące gazy – domykanie i przedzielanie styków elementów, które w normalnej eksploatacji są gorące.
• Kolektory i elementy instalacji solarnych – odcinki pracujące w podwyższonej temperaturze, gdzie taśmy z tworzywa nie mają zastosowania.
• Układy wydechowe i elementy w pobliżu silników – owijanie i zabezpieczanie elementów narażonych na ciepło promieniowane.
• Styki płaszcz blaszany – rura – podstawowe zastosowanie w izolacjach technicznych, redukcja mostków cieplnych.
• Podparcia i uchwyty na gorących rurociągach – przekładka między elementem konstrukcyjnym a rurą.
• Zabezpieczanie krawędzi i przewodów w gorących strefach – tam, gdzie potrzebna jest bariera odporna na temperaturę i ogień.

Przy izolacjach pracujących w wysokich temperaturach taśma jest jednym z elementów systemu, a nie rozwiązaniem samodzielnym. Materiał izolacyjny do takich zakresów znajdziesz w kategorii Izolacje techniczne, a przy skrajnych temperaturach stosuje się maty ceramiczne ogniotrwałe. Do zamknięcia całości blachą sięga się po elementy z kategorii Płaszcze blaszane.

Dlaczego kleje akrylowe i folie aluminiowe tam nie pracują

To pytanie wraca przy każdym zamówieniu na gorący odcinek: skoro mam już taśmę aluminiową, po co osobna taśma szklana. Odpowiedź jest w konstrukcji obu produktów.

Kleje stosowane w taśmach do izolacji, akrylowe i kauczukowe, są projektowane pod warunki typowe dla instalacji ciepłej i zimnej wody oraz chłodnictwa. Na gorącej powierzchni klej najpierw mięknie i przestaje trzymać ciężar taśmy, a przy dłuższym oddziaływaniu ciepła zmienia strukturę nieodwracalnie. Folia aluminiowa dokłada do tego problem drugiego rodzaju: nawet gdyby utrzymała się na miejscu, jest metalem, a więc dobrym przewodnikiem, i w miejscu styku płaszcza z rurą nie rozwiązuje niczego, bo mostek cieplny pozostaje. Jeżeli więc szukasz taśmy do domykania płaszczy na typowych izolacjach, właściwym wyborem jest taśma aluminiowa zbrojona lub inne produkty z kategorii Taśmy. Do gorących styków nie ma dla taśmy szklanej zamiennika w tej grupie.

Klej, który znika – jak to rozumieć przy montażu

To najważniejsza rzecz do zrozumienia przy tym produkcie i najczęstsze źródło reklamacji wynikających z nieporozumienia. Wersja samoprzylepna ma warstwę kleju wyłącznie po to, żeby ułatwić tymczasowy montaż: przytrzymać taśmę na miejscu, zanim zamkniesz płaszcz albo zwiążesz element. Pod wpływem wysokiej temperatury ten klej wyparuje. Nie jest to wada ani uszkodzenie, tylko przewidziany sposób działania.

Wynika z tego jedna praktyczna zasada: klej nie jest docelowym mocowaniem. Jeżeli taśma ma pozostać na miejscu po nagrzaniu instalacji, musi być trzymana mechanicznie, czyli zamknięta płaszczem blaszanym, dociśnięta obejmą albo związana. Sam klej nie utrzyma jej na gorącym elemencie i nie po to tam jest. Montaż zaplanowany tak, żeby taśma po nagrzaniu wisiała wyłącznie na kleju, zawsze skończy się jej rozwinięciem.

Do mechanicznego zabezpieczenia owinięć na elementach, których nie zamykasz płaszczem, przyda się drut wiązałkowy, a przy uszczelnianiu połączeń pracujących w podwyższonej temperaturze silikon wysokotemperaturowy.

Montaż krok po kroku

1. Pracuj na zimnym elemencie. Instalacja musi być wychłodzona. Montaż na gorącej rurze to zagrożenie dla montera, a klej i tak nie zadziała.
2. Oczyść powierzchnię. Zetrzyj pył, luźną rdzę i zanieczyszczenia. Klej ma tylko przytrzymać taśmę, więc na brudnym podłożu nie zrobi nawet tego.
3. Odmierz i odetnij odcinek. Tnij zdecydowanym ruchem ostrego narzędzia. Przędza szklana rozwłóknia się przy rwaniu, a rozstrzępiona krawędź to strata materiału i więcej pyłu.
4. Układaj bez naciągania. Splot nie ma się rozciągać. Prowadź taśmę swobodnie i dociskaj do podłoża, zamiast napinać ją między punktami.
5. Przy owijaniu stosuj zakładkę. Kolejny obrót powinien zachodzić na poprzedni o mniej więcej jedną trzecią szerokości, żeby nie zostawić przerw w pokryciu.
6. Zabezpiecz mechanicznie. Zamknij taśmę płaszczem, obejmą albo drutem, zanim instalacja pójdzie na parametry robocze.
7. Sprawdź styki. W miejscu zetknięcia płaszcza z rurą taśma ma być widocznie ściśnięta na całym obwodzie. Miejsce, w którym pozostała luźna, nadal jest mostkiem cieplnym.

Typowe błędy: montaż na gorącym elemencie, poleganie na kleju jako mocowaniu docelowym, naciąganie taśmy oraz zbyt małe zakładki przy owijaniu. Osobną kategorią jest używanie taśmy szklanej tam, gdzie wystarczy zwykła taśma do izolacji. To działa, ale jest kosztownym marnowaniem materiału przeznaczonego do zupełnie innych warunków.

BHP przy pracy z włóknem szklanym

Włókno szklane wymaga innego traktowania niż taśma z tworzywa i warto to powiedzieć wprost, zamiast liczyć na wprawę montera. Przy cięciu i rozwijaniu taśmy uwalniają się drobne fragmenty włókien, które drażnią skórę, oczy i drogi oddechowe. Nie jest to problem groźny, ale jest uciążliwy i łatwy do uniknięcia.

• Rękawice – obowiązkowo. Praca gołymi dłońmi kończy się swędzeniem, które utrzymuje się długo po skończonej robocie.
• Odzież z długim rękawem – włókna wbijają się w skórę przedramion przy przytrzymywaniu rolki.
• Okulary ochronne – szczególnie przy cięciu i przy pracy nad głową, gdzie odpryski lecą w dół.
• Ochrona dróg oddechowych – przy dłuższej pracy w zamkniętych, słabo wentylowanych pomieszczeniach technicznych.
• Nie strzepuj włókien ze skóry na sucho – spłucz je chłodną wodą, ciepła woda otwiera pory i pogarsza sprawę.
• Odpady zbieraj na bieżąco – ścinki rozdeptane po posadzce roznoszą włókna po całym obiekcie.

Produkty powiązane

Do kompletu przy pracy na gorących odcinkach warto mieć grubszą wersję taśmy szklanej na nierówne styki. Materiały do zabezpieczania powierzchni mat i wełny oraz izolacje przeznaczone do wysokich temperatur znajdziesz w kategorii Izolacje techniczne. Jeżeli dopiero dobierasz rozwiązanie do konkretnej instalacji, pomocny będzie poradnik jak prawidłowo wybrać izolację termiczną do rur.