Wkręt samowiercący podkładkowy ocynk 4,2 x 13 mm 1000 szt.

Opis

1. Typ głowicy:

   • PH2 oznacza, że wkręt ma krzyżak Phillips (PH) o rozmiarze 2. Jest to popularny rodzaj głowicy, łatwo rozpoznawalny po krzyżu.

2. Zdolność przewiercania:

   • Zakres od 1,75 do 3,0 mm odnosi się do średnicy wiertła, które może być używane w przedwierceniu przed umieszczeniem wkrętu. Wartość 1,75 mm jest minimalną średnicą, natomiast 3,0 mm to maksymalna średnica wiertła, które można użyć.

3. Zastosowanie:

   • Wkręty samowiercące podkładkowe z takimi specyfikacjami często używane są do mocowania elementów drewnianych lub metalowych, gdzie konieczne jest przedwiercenie otworu przed umieszczeniem wkrętu.

Wkręt podkładkowy ocynk 4,2 x 13 mm – dane tej pozycji

Najkrótszy łącznik w naszym zestawieniu wkrętów samowiercących. Trzynaście milimetrów to długość dobrana do cienkich połączeń, w których dłuższy trzpień nie miałby dokąd wejść.

Dlaczego długość dobiera się do grubości pakietu

Przy łącznikach panuje przekonanie, że dłuższy zawsze znaczy pewniejszy. Przy mocowaniu cienkich elementów to nieprawda i warto rozumieć dlaczego. Wkręt ma trzymać na odcinku gwintu, który chwyta w materiale. Jeżeli materiału jest mało, a wkręt jest długi, nadmiar trzpienia po prostu wystaje po drugiej stronie i nie robi nic pożytecznego. Za to potrafi narobić szkód:

• Przebija to, co jest pod spodem. Wystający koniec wkręta w izolacji rozrywa welon lub folię paroszczelną, a przy izolacji zimnochronnej każde takie przekłucie jest miejscem, w którym para wodna wchodzi do środka.
• Kaleczy przy późniejszej obsłudze. Ostry koniec sterczący z blachy jest realnym zagrożeniem przy pracach serwisowych w ciasnych przestrzeniach.
• Blokuje dopasowanie elementów. Jeśli mocowany element ma przylegać do kolejnej warstwy, wystający trzpień utrzymuje szczelinę.
• Kosztuje więcej bez powodu. Przy tysiącu sztuk w opakowaniu różnica w cenie za niepotrzebną długość realnie się liczy.

Zasada praktyczna: długość dobiera się tak, żeby gwint pewnie chwycił w ostatniej warstwie pakietu, a poza nią wystawało możliwie niewiele. Gdy okaże się, że 13 mm to za mało, kolejnym krokiem jest ta sama pozycja w długości 16 mm, a nie od razu skok do wkrętów 4,8 czy 5,5 mm, które mają zupełnie inne przeznaczenie.

Gniazdo PH2 i praca wkrętakiem

Gniazdo krzyżowe Phillips w rozmiarze 2 jest najpopularniejszym standardem i to jego zaleta oraz jego pułapka. Zaleta: pasujący bit ma każdy monter i każda wkrętarka w zestawie. Pułapka: PH z natury konstrukcji wypycha bit z gniazda przy większym momencie i przy zużytym bicie łatwo rozwiercić krzyżak. Rozwiercone gniazdo to koniec tego łącznika – nie da się go już ani dokręcić, ani wykręcić bez wiercenia.

W praktyce wystarczy pilnować trzech rzeczy: bit musi być w rozmiarze 2, nie w jedynce ani trójce; trzeba go trzymać osiowo i dociskać wzdłuż osi wkrętu, a nie pod kątem; sprzęgło wkrętarki należy ustawić tak, żeby zeszło z momentu, gdy łeb osiądzie. Warto mieć pod ręką zapas bitów, bo wymieniony w porę bit jest tańszy niż jeden rozwiercony punkt mocowania w gotowym poszyciu.

Producent podaje zdolność przewiercania w zakresie 1,75-3,0 mm. To istotne ograniczenie: nie jest to łącznik do grubych konstrukcji stalowych, tylko do cienkich elementów. Do mocowania poszyć do profili służą wkręty o większej średnicy, na przykład A2 5,5 x 25 mm.

Porównanie łączników z naszej oferty

Pamiętaj przy doborze o materiale poszycia: łącznik ocynkowany w blasze aluminiowej lub nierdzewnej tworzy ogniwo galwaniczne i korozja rozwija się w punkcie mocowania – opisujemy to przy wkręcie A2 4,8 x 19 mm. Cały asortyment znajdziesz w kategorii wkręty.