Taśma PP do zabezpieczania izolacji z wełny , wełny lamelowej

Opis

Aby taśma spełniała swoją funkcję ładunek musi uzyskać wynikowa wytrzymałość co najmniej 2 razy większą od masy ładunku

czyli 4 x 405 daN = 1620 daN (tj 2 x więcej niż masa palety)

Wymiary taśmy:

szerokość : 12 mm

grubość : 0,60 mm

długość: 1000m

obciążenie zrywające : 158 kg

Taśma jest koloru białego , zapakowana w karton o wadze 3,60kg.

Taśma PP do wełny lamelowej – dane techniczne

To jedyna taśma w tym asortymencie, która nie ma warstwy kleju i nie ma jej mieć. Jest to taśma spinająca z polipropylenu, przeznaczona do obwiązywania izolacji i zakładania opasek na materiale izolacyjnym, przede wszystkim na wełnie i na macie lamelowej. Zamiast przyklejać się do powierzchni, obejmuje izolację po obwodzie i trzyma ją mechanicznie, dociskając do rury.

Tysiąc metrów w opakowaniu brzmi jak dużo, dopóki nie policzy się realnego zużycia. Każde spięcie na rurociągu to obwód izolacji powiększony o zapas na zamknięcie, a spięć na jednym odcinku jest kilka. Przy izolowaniu rurociągu o dużej średnicy jedno opakowanie schodzi szybciej, niż wynikałoby z samej liczby metrów, dlatego przy większych zleceniach warto liczyć zapotrzebowanie z góry, a nie dokupywać taśmę w trakcie montażu.

Mocowanie mechaniczne, nie klejowe – na czym polega różnica

Wszystkie pozostałe taśmy w tej kategorii działają na zasadzie przyczepności: klej łączy się z powierzchnią i to on przenosi obciążenie. Ta taśma działa inaczej i to jest jej cała istota. Zamknięta w pętlę wokół izolacji przenosi siłę na obwodzie, jak opaska. Nie interesuje jej, czy powierzchnia jest zakurzona, wilgotna, chłodna czy pokryta pyłem po cięciu wełny, bo nie musi się do niczego przykleić.

W praktyce oba typy taśm występują na jednym rurociągu, tylko na innych etapach. Najpierw taśma PP dociska i spina matę do rury, a dopiero potem powierzchnia domykana jest taśmą klejącą albo płaszczem. Odwrócenie tej kolejności albo zastąpienie jednej taśmy drugą nie działa: taśma klejąca nie ma jak docisnąć maty, a taśma spinająca nie ma jak uszczelnić powierzchni.

Dlaczego przy dużych średnicach taśma klejąca nie wystarcza

Na małej rurze mata izolacyjna po zawinięciu sama trzyma się kształtu, a ciężar odcinka jest niewielki. Wystarczy domknięcie płaszcza i izolacja pozostaje na miejscu. Przy dużych średnicach zmienia się wszystko naraz i to jest moment, w którym mocowanie klejowe przestaje wystarczać.

• Rośnie ciężar materiału na obwodzie. Mata lamelowa o dużej grubości na rurociągu o dużej średnicy to znaczna masa, którą trzyma powłoka zewnętrzna. Klej pracuje wtedy na odrywanie, a nie na ścinanie, czyli w najgorszy dla siebie sposób.
• Mata próbuje się rozprężyć. Materiał zawinięty na dużym promieniu wraca do kształtu płaskiego. Ta siła działa nieprzerwanie, a nie tylko w chwili montażu.
• Powierzchnia styku nie jest równa. Wełna i mata lamelowa nie dają gładkiego podłoża, do którego taśma klejąca miałaby się przykleić całą powierzchnią.
• Izolacja odstaje od rury od spodu. Na dużych średnicach mata potrafi opaść w dolnej części obwodu, tworząc pustkę powietrzną. Taśma klejąca na wierzchu tego nie skoryguje, bo nie dociska.
• Płaszcz z blachy montuje się później. Między ułożeniem maty a zamknięciem płaszcza mija czas, w którym izolacja musi być czymś trzymana.

Opaska z taśmy PP rozwiązuje wszystkie te problemy jednym mechanizmem: napina się na obwodzie i dociska matę do rury równomiernie, niezależnie od tego, jak wygląda powierzchnia. To dlatego przy grubszych matach, takich jak mata lamelowa Rockwool Alu Lamella o grubości 100 mm, spinanie taśmą jest praktycznie obowiązkowe, a przy cieńszych, jak wersja 50 mm, bywa kwestią wygody i jakości wykonania.

Spinanie mat lamelowych na rurociągach

Mata lamelowa ma szczególną budowę: włókna są w niej ustawione prostopadle do powierzchni, dzięki czemu materiał daje się zawijać na rurze bez łamania i bez utraty grubości na łuku. Ta sama cecha powoduje jednak, że mata jest sprężysta i po zawinięciu chce się rozprostować. Taśma spinająca przejmuje tę siłę i utrzymuje matę w zawinięciu do czasu zamknięcia płaszczem.

Typowa kolejność pracy na rurociągu wygląda tak, że matę układa się na rurze płaszczem aluminiowym na zewnątrz, dociąga zakład wzdłużny, a następnie zakłada opaski z taśmy. Dopiero po ich zaciśnięciu domyka się zakład taśmą klejącą i przystępuje do montażu blachy. Materiał z kategorii Maty izolacyjne obejmuje zarówno maty lamelowe, jak i maty z wełny z siatką, przy których taśma spinająca sprawdza się równie dobrze, choć tam alternatywą bywa wiązanie drutem wiązałkowym i spinanie hakami do wired mat.

Współpraca z zapinkami

Taśma spinająca sama z siebie nie ma jak się zamknąć. Polipropylen nie skleja się, a pewnego węzła nie da się na nim zawiązać, bo węzeł na płaskiej taśmie ślizga się pod obciążeniem i puszcza. Dlatego pętlę zamyka się metalową zapinką zaciskaną na obu warstwach taśmy.

Do tej taśmy pasują zapinki druciane ocynkowane 13 mm, przeznaczone do taśm o szerokości 12-13 mm, Do taśm szerszych stosuje się zapinki 15-16 mm oraz 18-19 mm. Jedno opakowanie zawiera 1000 sztuk, co odpowiada liczbie spięć możliwych do wykonania, a nie liczbie metrów taśmy, i tak trzeba je liczyć przy zamówieniu. Materiałem zapinek jest stal ocynkowana, więc nadają się do stosowania również w warunkach, w których element mocujący pozostaje pod płaszczem narażonym na wilgoć.

• Jedna zapinka na jedno spięcie. Przy planowaniu zamówienia policz liczbę opasek na całej instalacji, nie metry taśmy.
• Zapinka musi objąć obie warstwy taśmy. Zaciśnięta na jednej warstwie nie przenosi obciążenia i puści przy pierwszym naprężeniu.
• Zaciskaj narzędziem, nie kombinerkami. Nierównomierny zacisk to najczęstsza przyczyna rozpięcia opaski przy montażu płaszcza.
• Ustaw zamknięcie tam, gdzie nie przeszkadza. Zapinka ma pewną wysokość i pod dopasowanym płaszczem potrafi się odrysować na blasze.

Rozstaw spięć i naciąg

Nie ma jednej uniwersalnej liczby, bo rozstaw zależy od średnicy rurociągu, grubości i sztywności maty oraz od tego, czy odcinek jest poziomy, czy pionowy. Działa natomiast kilka zasad, które sprawdzają się na budowie niezależnie od skali zadania.

• Spięcie przy każdym złączu czołowym. Styk dwóch arkuszy maty jest miejscem, w którym izolacja najłatwiej się rozchodzi.
• Spięcia pośrednie tak, żeby mata nigdzie nie odstawała. Kryterium jest praktyczne: jeżeli między opaskami mata odchodzi od rury pod własnym ciężarem, spięcia są za rzadko.
• Im większa średnica i grubsza mata, tym gęściej. Rośnie zarówno ciężar, jak i siła prostowania materiału.
• Na pionach gęściej niż na poziomach. Na odcinku pionowym cały ciężar izolacji zwisa na opaskach.
• Naciąg równomierny, ale bez przesady. Taśma ma docisnąć matę, a nie wciąć się w nią. Przeciągnięta opaska wgniata izolację, zmniejsza jej grubość roboczą i tworzy w tym miejscu mostek cieplny.
• Kontroluj obwód po zaciśnięciu. Mata powinna równomiernie przylegać do rury na całym obwodzie, także od spodu.

Czego ta taśma nie robi

Uczciwie o ograniczeniach, bo ten produkt bywa kupowany do zadań, do których się nie nadaje. Po pierwsze, taśma nie znajduje zastosowania jako element nośny ładunku. Obciążenie zrywające wynosi 158 kg, ale nie jest to parametr, na którym można oprzeć zawieszenie czegokolwiek. Taśma ma spinać i obwiązywać, a nie przenosić ciężar konstrukcyjny.

Po drugie, taśma nie uszczelnia. Nie zamknie złącza wzdłużnego maty ani nie zabezpieczy jej powierzchni przed wilgocią, bo między zwojami zostaje odsłonięta izolacja. Do domknięcia płaszcza aluminiowego maty służy taśma aluminiowa zbrojona albo inny produkt z kategorii Taśmy. Po trzecie, taśma nie zastępuje płaszcza ochronnego. Na instalacjach zewnętrznych i wszędzie tam, gdzie izolacja jest narażona na uszkodzenia mechaniczne, docelową powłoką pozostaje blacha z kategorii Płaszcze blaszane.

Montaż krok po kroku

1. Ułóż i dociągnij matę. Zakład wzdłużny domknij ręcznie, zanim sięgniesz po taśmę. Opaska ma utrzymać dopasowaną izolację, a nie ściągnąć źle ułożoną.
2. Odwiń taśmę z zapasem. Obwód izolacji plus zapas na zamknięcie i naciąg. Za krótki odcinek nie da się już poprawić.
3. Zawiń taśmę wokół izolacji i nałóż zapinkę. Obie warstwy muszą wejść w zapinkę na całej jej długości.
4. Napnij równomiernie. Naciągaj płynnie, obserwując, czy mata przylega na całym obwodzie, a nie tylko od góry.
5. Zaciśnij zapinkę. Zacisk ma być pewny i równomierny na całej szerokości.
6. Odetnij nadmiar. Zostaw krótki wypust przy zapince. Ucięcie przy samej krawędzi zmniejsza pewność zamknięcia.
7. Sprawdź całość przed montażem płaszcza. Po założeniu wszystkich opasek przejdź odcinek ręką, szukając miejsc, w których izolacja odstaje.

Produkty powiązane

Poza samą taśmą i zapinkami przy izolowaniu rurociągów matami przydają się elementy z kategorii Mocowanie, w tym łączniki do skręcania płaszczy. Do cięcia wełny i mat lamelowych właściwym narzędziem jest nóż do wełny mineralnej, a nie nóż uniwersalny, który szarpie włókna. Jeżeli dobierasz grubość izolacji do konkretnego rurociągu, zacznij od poradnika jak prawidłowo wybrać izolację termiczną do rur, a ilość materiału policz w kalkulatorze.